Artık biliyorum..
Kim olduğunu,oldurmaya çalıştıklarını,olmayanı kabullenişini,olana olan tutkunu biliyorum...
Bildiklerim yetiyor,bilmek istediklerimi unutturuyor duyduklarım..
Sade cümlelerden uzak,karmaşık kelimelere bulanmış azıcık anason kokusu bir de şalgam kırmızısı..
Biriktirdiklerim,kendime sakladıklarım,iç sesime anlattıklarım dudaklarımdan dökülür..
Bakışların hayrete düşürür,sıcaklığın eritir buzdan düşlerimi..
Kimdik? Neydik? Ne olmak istedik?
Fark etmez.. Olmak istediğimiz yerde, olmak istediğimiz kişilerdik..
Ne düşledik? Hangi düşümüzü hayata geçirdik?
Gerçekler düşleri yansıttı,hayal kurma yeteneğimize küfrettik...
Sabırsızdık,bunca zaman sabrettiklerimize kızdık...
Samimiydik, zamanın oynadığı oyunlara şaşırdık...
Yollarımız defalarca kesişmiş olmasına rağmen rüzgarına kapılamadığımız zamanı tuttuk,yakaladık...
Şimdi daha iyi anlıyorum...
Çünkü düşümü düşüne bulaştırdım...Uykumu uykunun yanına yatırdım..
Artık biliyorum..
Aslında geç kalmadık...